© Sasquatsch
Laatste wijziging: 25 jun 2007

Dodelijke ongelukken in de Formule 1


Peter Collins

Nurburgring, Duitsland, 3 augustus 1958


Carrière

Peter Collins werd wel de gentleman racer genoemd. Met zijn blonde haar en klassieke uiterlijk had hij het uiterlijk van een film ster. Samen met zijn Amerikaanse vrouw Louise, met wie hij in 1957 was getrouwd, woonde hij op een jacht in Monaco.

Peter Collins
Peter Collins
Castellotti voor Collins, Reims 1956
Castellotti (12) voor Collins (14), Reims 1956

Hij maakte zijn debuut in 1952 tijdens de Grand Prix van Zwitserland voor HWM. Hij zou zonder veel resultaat voor eerst HWM en later Maserati rijden totdat hij in 1956 werd gevraagd om naast Juan Manuel Fangio voor Ferrari te gaan rijden. Dit op grond van zijn resultaten tegen Stirling Moss in de Formule 3. Dit zou zijn beste jaar in de Formule 1 worden. In 1956 won Peter Collins 2 races van de in totaal 3 races die hij zou winnen.

In de laatste race van dat jaar had hij nog kansen op de wereldtitel, maar toen Fangio uitviel gaf hij hem zijn auto, iets wat Luigi Musso enkele ronden eerder had moeten doen. Hierdoor werd Fangio gedeeld tweede met Collins en behaalde de benodigde drie punten om zijn wereldtitel te behouden. Collins had dit volgens eigen zeggen gedaan omdat hij nog jong was en in de komende jaren nog wel meer kansen op de wereldtitel zou hebben.
Deze geste bezorgde hem enorm veel respect van Enzo Ferrari en hij werd in die jaren een van de lievelingen van het Italiaanse publiek.

Collins geeft het stuur over aan Fangio, Monza 1956
Peter Collins geeft het stuur over aan Fangio, Monza 1956

In de jaren erop reed hij opnieuw voor Ferrari, ditmaal met als teamgenoot Mike Hawthorn. Beide Britten werden zeer goede vrienden. Ze gaven elkaar de bijnaam "Mon Ami Mate", naar een gelijknamige strip in een dagblad in die tijd.


Het ongeluk

Nadat hij twee weken voor de fatale race de Grand Prix van Groot Britannië gewonnen had, steeg zijn hoop op het behalen van de wereldtitel.
Tijdens deze Grand Prix van Duitsland vocht hij met Tony Brooks in de Vanwall om de leiding, toen hij bij het uitkomen van de "Pflanzgarten"-Senke de bocht te snel in ging. Hij kwam niet helemaal aan de binnenkant uit en kwam bij het uitkomen dus een paar meter te wijd uit. Zijn linkerachterwiel raakte de verhoogde berm en de binnenwielen kwamen daardoor los van de grond. De wagen sloeg over de kop en Collins werd uit de wagen geslingerd, en botste tegen de enige boom die daar stond. Hawthorn zag dit voor zich gebeuren, maar moest wel doorrijden. De volgende ronde stopte hij met pech op het circuit. Van een baancommissaris kreeg hij een lift terug naar de pits en toen hij langs de plek van het ongeluk kwam, nam hij de gebarsten helm mee. Terug in de pits hoorde hij dat Collins flinke schrammen had, maar verder viel het wel mee.

De volgende nacht stierf hij in een ziekenhuis in Bonn aan de ernstige hoofdwonden die hij als gevolg van die botsing had opgelopen.

Collins in een Ferrari
Peter Collins in een Ferrari

Mike Hawthorn overwoog om de autosport ter plekke eraan te geven, maar dat ging niet zomaar. Hij stond eerste in de stand om de wereldtitel met 30 punten, 6 meer dan Stirling Moss, met nog drie Grand Prix te gaan. Hij reed de laatste drie Grand Prix en werd wereldkampioen met een punt voorsprong op Moss. Mike Hawthorn kwam nooit meer over de dood van zijn vriend heen en besloot, nadat hij de werldtitel had behaald, te stoppen. Ironisch genoeg kwam hij zelf drie maanden later om het leven bij een auto ongeluk. Hij raakte in een slip terwijl hij in zijn Jaguar de Mercedes van Rob Walker, teameigenaar van een prive Formule 1 team, probeerde in te halen, en reed tegen een boom. Toen Walker hem bereikte was hij al dood.

Peter Collins werd 26 jaar en haalde in 34 Grand Prix 47 punten.


Bronnen:
Formule 1 De autobiografie - Gerald Donaldson
Wikipedia
GrandPrix.com
GPRacing

< Luigi Musso, 6 juli 1958   Stuart Lewis-Evans, 19 oktober 1958 >