© Sasquatsch
Laatste wijziging: 25 jun 2007

Dodelijke ongelukken in de Formule 1


Mark Donahue

Zeltweg, Oostenrijk, 17 augustus 1975.


Op deze zondag vindt de twaalfde race om het wereldkampioenschap Formule 1 plaats op de Ostereichring in Zeltweg in Oostenrijk plaats. Onder de 26 gekwalificeerden voor deze race bevindt zich ook een Amerikaan, rijdend voor het US-Roger Penske-Racingteam. Zijn naam is Mark Donahue, bijgenaamd "Mr. Nice", een 38-jarige ingenieur uit New Jersey. In zijn eerste seizoen Formule 1 heeft hij zich tot nu toe twee keer weten te kwalificeren, op Anderstorp en Silverstone. Iets wat hij niet gewend is, want aan de andere kant van de oceaan is hij een succesvol coureur, met overwinningen in de Daytona 24 uurs race en de Indianapolis 500.

Een slecht begin

Hij was dit seizoen door Roger Penske aangetrokken om als eerste Amerikaan het wereldkampioenschap Formule 1 te winnen. Echter hij onderschatte de europese teams en de door Geoff Ferris gebouwde auto was slechts van middelmatige kwaliteit, wat ook gold voor de opvolger, een March. Donahue wist zich tot aan deze race slechts twee maal te kwalificeren.

De crash

Die ochtend stapt hij in zijn auto voor de opwarmtraining voor de Grote Prijs van Oostenrijk. Het is kurkdroog en de zon schijnt. Dan gaat het mis. Met een snelheid van 260 km/uur raast hij het rechte eind af. Als hij de zijn wagen de Hella-Licht Kurve instuurt gaat het mis. De rechtervoorband van de March klapt en de wagen schiet tegen en langs de vangrail. Nadat hij eindelijk van de vangrail losmaakt, ploegt hij nog 150 meter aan vanghek. De March slaat om, stort van een helling af en komt tot stilstand tegen de draagpoten van een reclamebord. Mark Donahue wordt met zijn hoofd tegen het reclamebord gesmeten. De rondvliegende stukken raken twee baancommisarissen die zwaargewond raken.

Het lijkt mee te vallen

Als de ambulances op de plaats van het ongeluk komen, lijken de verwondingen van Mark Donahue mee te vallen: hoofdverwondingen, lichte hersenschudding en een shock. De gewonden worden naar het Landeskrankenhaus te Graz vervoerd, alwaar mark Donahue ter observatie wordt afgeleverd op de afdeling neurochirurgie van het ziekenhuis.

Toch overleden

Als de Grand Prix 's middags om twee uur van start gaat, ligt Mark Donahue op de operatietafel. De chirurgen verwijderen een bloedprop uit zijn hersenen. Hij zal niet meer te horen krijgen dat Vittorio Brambilla de Grand Prix wint, en ook niet dat die dinsdag een van de twee baancommisarissen bezwijkt aan zijn verwondingen. Dinsdagavond 19 augustus om vijf over half twaalf sterft hij aan een hersenbloeding.

De nasleep

Zijn erfgenamen eisen een smartegeld en schadevergoeding van vijftig miljoen gulden (ca 22.500.000 euro). Zij verwijten bandenfabrikant Goodyear dat de banden niet bestand zouden zijn tegen de hoge belastingen en helmfabrikant Bell dat de valhelm onvoldoende bescherming bood. Niki Lauda: "Deze aanklacht is beslist niet in de geest van Donahue ingediend. Hij kende de beroepsrisco's van professionele coureurs als geen ander. Tot deze risco's behoort ook het uitproberen van nieuwe ontwikkelingen. Marks leven was hierop afgestemd."

De tweede baancommisaris zou voor de rest van zijn leven aan één lichaamshelft verlamd blijven.


Bron: De Meute - Heike Doutine, 1979.